Samenvatting: Alopecia, oftewel kaalheid, wordt veroorzaakt door verschillende factoren. De meest voorkomende oorzaken zijn erfelijkheid, hormonale schommelingen, auto-immuunreacties, langdurige stress, voedingstekorten en bepaalde medicijnen. In deze blog bespreken we alle mogelijke oorzaken van haaruitval en helpen we je begrijpen wat er in jouw situatie speelt.
Haaruitval kan iedereen overkomen. Of je nu jong bent of wat ouder, het verlies van je haar heeft vaak een grote impact. Misschien merk je dunner wordend haar, kleine kale plekjes of juist flinke kaalheid. Begrijpen wat de oorzaak is, is de eerste stap naar een oplossing. Laten we samen kijken wat er precies aan de hand kan zijn.
Wat is de meest voorkomende oorzaak van haaruitval?
De meest voorkomende oorzaak van haaruitval is genetische aanleg. Erfelijke factoren bepalen hoe gevoelig jouw haarzakjes zijn voor uitval. Dit noemen we alopecia androgenetica, ook wel erfelijke kaalheid. Bij vrouwen zie je vaak dat het haar over het hele hoofd dunner wordt, vooral op het voorhoofd en de kruin.
Bij alopecia androgenetica worden de haarzakjes steeds gevoeliger voor hormonen zoals DHT (dihydrotestosteron). Dit hormoon zorgt ervoor dat de haarzakjes krimpen en uiteindelijk stoppen met het produceren van haar. Het proces verloopt geleidelijk en kan al beginnen in je twintigste levensjaar.
Kunnen hormonale veranderingen leiden tot kaalheid?
Ja, hormonale schommelingen kunnen zeker leiden tot haaruitval. Denk aan momenten zoals zwangerschap, de menopauze of schildklieraandoeningen. Deze veranderingen verstoren de natuurlijke haarcyclus en kunnen ervoor zorgen dat meer haren tegelijk in de rustfase gaan.
Na een bevalling zie je vaak dat vrouwen tijdelijk flink wat haar verliezen. Dit komt doordat tijdens de zwangerschap de hormoonspiegels verhoogd waren en meer haren in de groeifase bleven. Na de geboorte vallen deze haren ineens uit. Gelukkig is dit meestal tijdelijk.
Bij schildklieraandoeningen zoals een te trage of te actieve schildklier kan de haargroei ook verstoord raken. De schildklier regelt namelijk belangrijke processen in je lichaam, waaronder de haarcyclus.
Wat gebeurt er bij alopecia areata?
Bij alopecia areata gaat het om een auto-immuunreactie. Dit betekent dat je immuunsysteem de eigen haarzakjes aanvalt als waren het indringers. Het resultaat is plotselinge kale plekken op je hoofdhuid of andere delen van je lichaam waar haar groeit.
De kale plekken zijn meestal rond en kunnen variëren in grootte. Soms blijft het bij één of enkele plekken, maar in zeldzame gevallen kan al het lichaamshaar uitvallen. Het exacte mechanisme is nog niet volledig bekend, maar stress en genetische aanleg spelen waarschijnlijk een rol.
Het goede nieuws is dat de haarzakjes zelf niet beschadigd zijn. Bij veel mensen groeit het haar na verloop van tijd weer aan, al kan het wel jaren duren. Soms blijft de aandoening terugkomen.
Kan stress invloed hebben op haargroei?
Ja, langdurige fysieke of emotionele stress kan je haargroei negatief beïnvloeden. Bij ernstige stress kan je lichaam meer haren dan normaal in de rustfase brengen. Dit noemen we telogeen effluvium. Ongeveer twee tot drie maanden na een stressvolle periode merk je dan plotseling meer haaruitval.
Voorbeelden van triggers zijn een heftige operatie, ernstige ziekte, een ongeval of intense emotionele gebeurtenissen. Het haar valt uit omdat je lichaam energie bespaart voor belangrijkere functies.
Meestal is deze vorm van haaruitval tijdelijk. Zodra de stressfactor verdwijnt en je lichaam herstelt, zal de haargroei weer normaliseren. Dit kan wel enkele maanden duren.
